محمد مهدي اسلامي-آقاي کروبي چند ويژگي شناخته شده دارند که يکي از آنها صريح گويي و ايستادگي بر روي حرفي است که آن را -به درست يا نادرست-حق مي دانند.يکي از مظاهر اين صريح گويي او در بيان عقايدش نسبت به کار حزبي بيان شده است. کروبي مدتي است که به صورت جدي از نامزد حزبي حمايت مي کند و مي کوشد حزب اعتماد ملي را که همچنان حزبي نوخاسته محسوب مي شود در ادبيات سياسي مستقل مطرح سازد و جايگاه آنرا تثبيت کند.از آخرين اقدامات او در اين زمينه اعلام نامزدي او براي انتخابات رياست جمهوري بود; از همان روزي که نتايج دور اول انتخابات نهمين دوره رياست جمهوري اعلام شد و او اعلام تاسيس حزبي تازه را کرد، بسياري معتقد بودند اين اقدامات زمينه سازي براي ادامه رقابت با رئيس دولت نهم تا انتخابات دهمين دوره رياست جمهوري است. اما او نامزدي خود را تا درخواست رسمي حزبش به تاخير انداخت تا التزام خود را به راي جمعي حزب خود اعلام نمايد.اما آيا او به راستي تا انتخابات خواهد ماند؟ کروبي در پاسخ به اين سوال که اگر اصلاح طلبان به نامزد واحد برسند آيا حاضر است به نفع اين نامزد کنار برود؟ گفته است " براي حضور در انتخابات جدي هستم و با تصميم به حضور آمده ام و به نفع کسي کنار نمي روم." اما سوابق او اثبات کرده است که کروبي به لابي کردن اعتقاد راسخي دارد و اين ممکن است اين گمانه را در ذهن تقويت کند که اين سخنان سرسختانه بيشتر براي گرفتن امتيازات بيشتر از افرادي است که عدم وفاداري خود را بارها به کروبي اثبات کرده اند. علي الخصوص که در همين مصاحبه مطبوعاتي گفته است " از اين جهت که تفرقه موجب شکست و داوطلبان متعدد موجب پخش راي مي شود، پيشنهاد دادم که جمعي صادق و بي طرف در مورد ادامه فعاليت نامزدها در اواخر کار نظر بدهند."فارغ از اينکه آيا نامزد شدن کروبي به نفع يا ضرر اصولگرايان است، به نظر مي رسد ادبيات به کار رفته توسط ايشان نياز به يک آسيب شناسي جدي دارد. به ديگر سخن اين رفتار کروبي از يک سوي ديگر نيز قابل بررسي است، اين اصرار بر تحزب به معناي تحزب اسلامي است يا تحزب غربي؟اين سوال وقتي جدي مي شود که به ياد بياوريم چندي پيش جواد اطاعت مسئول کميته سياسي اعتمادملي حزب اعتماد ملي را حزبي سوسيال دموکرات خواند اما اين اظهار نظر از سوي برخي اعضا» ارشد اين حزب نظير منتجب نيا رد و اين مسئله ديدگاه شخصي وي قلمداد شد، لکن بار ديگر از سوي عضو شوراي مرکزي و مسئول آموزش اعتمادملي در گفتگو با نشريه ذکر سوسيال دموکرات بودن حزب اعتماد ملي مورد تاکيد قرار گرفته بود. پس از آن اگرچه اين موضع مورد جنجال قرار گرفت اما هيچگاه مشخص نشد که سرانجام موضع رسمي حزب اعتماد ملي همان است که مسئول کميته سياسي و مسئول آموزش گفته است يا آنچه روحانيون عضو شوراي مرکزي آن گفته اند.پاسخ به اين سوال از آن جهت جدي است که تحزب غربي به تشکيل دولت نگاهي کاملا متفاوت از تحزب اسلامي دارد. اگر به واقع حزب اعتماد ملي حزبي سوسيال دموکرات باشد، يعني تحزب غربي را پذيرفته است و در اين مسير بسياري از مسائل در راه به دست آوردن قدرت پذيرفتني خواهد بود، اما تحزب اسلامي قدرت را تنها وسيله اي براي خدمت مي بيند; از همين رو شهيد مظلوم آيت الله دکتر بهشتي که به عنوان معمار تحزب اسلامي شناخته شده است، در معرفي نامزد براي انتخابات اولين دولت پس از انقلاب اسلامي، به دنبال شايته ترين ها مي رود و به عضويت آنها در حزب جمهوري اسلامي نمي انديشد. جلال الدين فارسي، حسن حبيبي و محمد علي رجايي هيچيک نامزدهايي حزبي نبودند و شهيد بهشتي خود پيشتر به صراحت بر اين نکته تاکيد کرده بود که اگر نامزدي را خارج از حزب مناسب تر از گزينه هاي مطرح در حزب يافتيم او را برخواهيم گزيد و نامزد حزبي ارجح بر نامزد شايسته نخواهد بود.مبناي آقاي کروبي بر اعلام نامزد حزبي مبناي کاملا متفاوتي با نگاه شهيد بهشتي است و شايد همين سبب شود که قرائت سوسيال دموکرات بودن بيشتر از اسلامي بودن به ذهن متبادر شود. اما با فرض صحت اين گمانه نکته قابل تامل آنجاست که به راستي آقاي کروبي هنوز ميزان بدبين بودن مردم ايران به تحزب غربي و باندبازي به جاي شايسته سالاري را درک نکرده اند؟ ايشان که به نيکي ميزان تعبد مردم ايران را مي دانند و حتما نظر علما را درباره اين نوع تحزب به خوبي شنيده اند; به عنوان نمونه در يکي از آخرين اظهار نظرها در اين خصوص آيت الله مکارم شيرازي در کنار بيان اين نکته که ايجاد حزب اسلامي مصداق آيه شريفه "تعاونوا علي البر و التقوي" است و تشکيل چنين حزبي نه تنها جايز بلکه گاه ممکن است واجب باشد، تشکيل و عضويت در حزبي که با تفکرات سوسياليستي يا ليبرالي اداره شود را جايز ندانسته اند و البته ملاک اين امر را فعاليت آنها بر شمرده اند.اميد مي رود چنين گمانه اي مقرون به نادرستي باشد و جناب آقاي کروبي به دنبال تصحيح نگرشهاي غلط موجود در حزب خود باشند و اصرار در کلام ايشان بر نامزد حزبي به معناي عدم پذيرش نامزد اصلح نباشد. با توجه به سابقه صريح گويي ايشان پاسخ صريح در اين زمينه مورد انتظار است تا در صورت غلط بودن اين فرضيه که قرائن بسيار دارد تقيد ايشان به تحزب اسلامي و تبري از ايسم هاي غير اسلامي در اين مسير به صراحت اعلام شود تا با سو» استفاده از سخنان ايشان، توسعه تحزب غير اسلامي در ايران اسلاميان مهيا نگردد.