جستجو
  نسخه شماره 816 - 1385/10/05 -   صفحه اصلي

 مشکلات خواب کودک دلبندمان را بشناسيم
 کابوس شبانه کوچولوها 

فرزند شما چقدر مي خوابد؟ خواب يکي از ضروريات اوليه حياتي است. بسياري از نارسايي هاي خواب کودکان ممکن است ناشي از توقعات غير واقعي والدين باشد. در واقع عدم آگاهي از ميزان خواب مورد نياز کودک در سنين مختلف مي تواند باعث ايجاد نگراني بي مورد والدين درباره سلامت کودکانشان شود. کودکان نوزاد اکثر ساعات روز را در خواب به سر مي برند. در حدود 3 سالگي خواب بعدازظهر را ترک مي کنند. بچه هاي باهوش تر، معمولا کمتر از بچه هاي کم هوش تمايل به خوابيدن دارند. بچه ها تنها بعد از 9 ماهگي مي توانند به طور خودمختار در مقابل خواب مقاومت کنند. بين 9 تا 21 ماهگي معمولا خواب با حرکات سر و دست و غلتيدن و... همراه است. کودکان 2 تا 3 ساله اغلب مشکلاتي در بيدار شدن نشان مي دهند، به خصوص اگر براي آغاز خوابيدن مقاومت کنند.
عوامل موثر در خواب عادي و طبيعي کودکان
- سن: نوزادان، معمولا بدون اينکه آشفته شوند، در سروصداهاي عادي منزل مي خوابند ولي از چهار ماهگي به بعد اين صداها مي توانند او را بيدار کنند.
- جنسيت: معمولا پسرها در شرايط عدم آسايش بهتر از دخترها به خواب مي روند. البته بعضي کودکان بدون در نظر گرفتن جنسيت در محيط هاي پر سروصدا بهتر از همسالان خود مي خوابند.
- عوامل محيطي: در چهار هفته اول اغلب کودکان دو بار در شب به منظور تغذيه بيدار مي شوند، اما حدودا در ده هفتگي، تغذيه شبانه کاهش مي يابد. بعد از اين سنين کودکان فقط به خاطر عوامل ديگري مثلا به خاطر تشنگي ناشي از هواي گرم، شکم درد، خارش يا پيچيدن ملحفه دور گردن و درد مخصوص دندان درآوردن بيدار مي شوند.
- حضور ديگران: حضور والدين و کودک در يک اتاق مي تواند بر خواب کودک اثر داشته باشد. سرفه ها، خروپف و مباحثات والدين مي تواند کودک را از خواب بيدار کند.
- کابوس ها: در شش ماهگي ممکن است کودک ناگهان با جيغ و فرياد از خواب بيدار شود که احتمالا ناشي از ديدن کابوس است. البته حضور فوري والدين به سرعت او را آرام مي کند.
- تخليه مثانه: در سنين 2 تا 3 سالگي، بچه ها به طور طبيعي تخليه مثانه را انجام مي دهند، بنابراين مثانه پر آن ها را بيدار مي کند.
- والدين شاغل: در مواردي که پدر و مادر هر دو در خارج از منزل کار مي کنند، بايد به اندازه کافي به کودک توجه و علاقه نشان داد تا احساس امنيت بيشتري کسب کند که اين خود در خوابيدن به موقع و کافي کودک  موثر است. يک کودک نبايد احساس کند که قرار دادن او در رختخواب وسيله اي است براي فرار والدين از او براي رسيدن به کارهاي خارج از منزل است. چنانچه او احساس کند که از دايره خانواده کنار گذاشته شده دچار رنجش و خشم خواهد شد.
چند توصيه
- يک روش که پيش از به  خواب رفتن کودک خردسال بسيار مهم است، حضور يکي از والدين در کنار او است که با خواندن داستان و يا حرف زدن صورت مي گيرد. معمولا اين روش در ايجاد خواب مناسب در کودک بسيار موثر است.
- اگر کودک از استحمام لذت مي برد مي توان از آن به عنوان وسيله اي براي کسب يک خواب خوب استفاده کرد.
- در ضمن والدين نبايد در مورد زمان ثابت خواب کودک خود بيش از اندازه عدم انعطاف نشان دهند. اجبار بيش از اندازه کودک در خوابيدن راس ساعات مشخص مي تواند منجر به مشکلاتي شود.
- تکان دادن همراه با لالايي و يا آوازهاي ملايم براي خوابانيدن کودک بي ضرر است. اما بايد توجه داشت که اين مسئله به صورت عادت در نيايد.
- اگر کودک شما مدت زيادي است که از نوعي مشکل خواب مثل بي خوابي، کابوس ها و يا خوابگردي و... رنج مي برد بايد بلافاصله با يک متخصص مشورت کنيد.
مشکلات خواب کودکان
معمولا کودکان زير 5 سال بيش از بقيه دچار مشکلات خواب مي شوند، ولي اين مشکلات در کودکان بزرگ تر نيز ديده مي شود. مشکلاتي که در اين مطلب به آنها اشاره مي شود، اغلب گذرا هستند. اين اختلالات به ندرت ممکن است علامت اضطراب و درمواردي نشانه اي از يک مشکل جدي رفتاري باشند.
- بي خوابي شبانه: اغلب کودکان در سن يک سالگي شب ها به طور طبيعي مي خوابند، اگر کودکي بعد از سن يک سالگي، نتواند شب ها بخوابد و يا درطول شب از خواب بيدار شود، بايد علت آن را مشخص نمود. علل احتمالي اين مشکل ممکن است، نداشتن زمان معين براي خواب، زود به تختخواب بردن کودک و همچنين ترس از تاريکي باشد. تعيين زمان مشخص براي خواب در رفع اين مشکل موثر است. اگر کودک از تاريکي مي ترسد، استفاده از چراغ خواب مفيد است. درمورد کودکان بزرگ تر استفاده از تشويق و جايزه دادن موثر است.
چه زماني بايد به پزشک مراجعه کرد؟
در صورتي که بي خوابي کودک غيرقابل تحمل شود، به پزشک کودک خود مراجعه نماييد. او از شما مي خواهد تا الگوهاي خواب و زمان هاي معمول خواب کودک را کنترل نموده و سپس تغييراتي در جهت تنظيم الگوي خواب کودک ايجاد نماييد. با به کار بردن اين روش، در خلال چند هفته، خواب کودک به حال طبيعي برمي گردد.
- کابوس هاي شبانه: ديدن خواب هاي ترسناک در کودکان 5 تا 6 ساله شايع است. اين کابوس ها اغلب ناشي از تجربيات ناخوشايند کودک در طول روز نظير ديدن فيلم هاي ترسناک است. گاهي اوقات، کابوس شبانه ناشي از اضطراب است. بعد از سن 6 سالگي، کودکان کمتر دچار کابوس شبانه مي شوند، ولي همه افراد در تمام سنين، گاهي دچار کابوس مي شوند.
توصيه هاي لازم
- هنگامي که کودک در اثر يک کابوس شبانه از خواب مي پرد، او را آرام کنيد تا دوباره بخوابد.
- گاهي اوقات براي جلوگيري از ايجاد کابوس لازم است کودک را از تماشاي تلويزيون منع کرد.
- باز گذاشتن در اتاق خواب و يا روشن گذاشتن چراغ نيز ممکن است به حل اين مشکل کمک نمايد.
- در بعضي از کودکان، بحث و گفتگو در مورد کابوس موثر است.
- درصورتي که کابوس هاي کودک به طور مرتب و دائمي بروز مي کند، او بايد توسط پزشک مورد معاينه قرار گيرد.
- وحشت شبانه: کودکان 4 تا 7 ساله، بيش از سايرين مستعد اين اختلال هستند. وحشت شبانه معمولا دو ساعت بعد از خوابيدن ايجاد مي شود. پيش از ايجاد آن، کودک به تدريج و به صورت پيشرونده دچار بي قراري مي شود. در خلال وحشت شبانه، کودک بيدار و وحشت زده به نظر مي رسد و ممکن است فرياد بزند و يا ناله کند. لازم به ذکر است که کودک در اين حالت بيدار نيست و به راحتي نيز بيدار نمي شود و به آرام کردن نيز پاسخي نمي دهد. اگر زمان بروز اين اختلال را نمي دانيد، سعي کنيد کودک را در مرحله بي قراري اوليه که 15 دقيقه پيش از بروز وحشت شبانه ايجاد مي شود،  از خواب بيدار کنيد. در صورتي که وحشت شبانه ايجاد شده باشد، کار زيادي از شما ساخته نيست و فقط مي توانيد در کنار او بمانيد.
چه زماني بايد به پزشک مراجعه کرد؟
اگر وحشت شبانه چندين نوبت در هفته تکرار مي شود. به پزشک مراجعه کنيد. پزشک ممکن است براي مدتي کوتاه، داروهاي خواب آور براي کودک تجويز کند تا عمق خواب کودک تغيير نمايد. با استفاده از اين روش، بعد از مدتي اين مشکل برطرف خواهد شد.
- راه رفتن درخواب: اين مشکل معمولا در کودکان 6 تا 12 ساله ديده مي شود. کودک درحين خواب از رختخواب خارج مي شود و در اطراف راه مي رود و اغلب بعد از چند دقيقه به رختخواب خود برمي گردد. در اين موارد اقدامي جز اطمينان از سلامت کودک و رعايت مسائل ايمني ضرورت ندارد. سعي نکنيد او را از خواب بيدار نماييد. در صورت نياز، فقط او را به آرامي به رختخواب خود هدايت کنيد. راه رفتن در خواب در اغلب کودکان بعد از رسيدن به سن بلوغ برطرف مي شود و فقط در عده کمي اين مشکل در تمام طول زندگي باقي خواهد ماند.

 


نسخه چاپي ارسال به دوستان

ارسال نظر
  نام (اختیاری)
  پست الکترونیک(اختیاری)
  آدرس وبسایت یا وبلاگ (اختیاری)
نظرشما
 
    کد امنیتی
 
نظرات خوانندگان

خبر ويژه
سياسي
گوناگون(خواب)
جامعه
حوادث
اقتصادي
شهرستان
ورزش
دانشگاه
گردشگري
ايران و جهان
فرهنگ و هنر
طالع بيني روزانه
صفحه اصلی - شناسنامه ابتکار - آرشیو ابتکار - ارتباط با ما - درخواست اشتراک - پیوندها - جستجوی پیشرفته