جستجو
  نسخه شماره 1569 - 1388/06/21 - شنبه 21 شهريورماه 1388 - 22 رمضان 1430 - 12سپتامبر 2009   صفحه اصلي

 استقلال شخصيت = سن ازدواج  


 عبدالرضا حيدري اردکاني- شناسنامه هايشان را که ورق مي زنند، سن و سالشان درست همان سن و ساليست که از نظر کارشناسان و متخصصين امور خانواده، سن ازدواج است. درست بين 24 تا 30 سال. چه فايده که هنوز بيشتر امورات مربوط به زندگي شخصي شان را نيز پدر و مادر برايشان انجام مي دهند. هنوز که هنوز است در روياهاي کودکانه و عالم بچه گي شان غرق اند. از سوي ديگر اغلب نگراني هاي موجود در جامعه امروز ما در ميان همه اقشار آن از مذهبي ها تا سياسيون و از جامعه شناسان گرفته تا روانشناسان فقط بالا رفتن سن شناسنامه اي افراد و ميزان وام ازدواج، و مسکن و شغل جوانان است. بحث بالارفتن سن ازدواج در کنار مشکلات امروزي جامعه جوان دغدغه اي حساس و قابل تامل است اما اين به تنهايي کافي نيست. پرداختن صرف به سن شناسنامه اي افراد و ملاک قرار گرفتن شغل، درآمد و تحصيلات و گاهي سطح فکري و فرهنگي خانواده ها چقدر به بستن پرونده تشکيل يک زندگي کمک مي کند؟ اينها به جاي خود البته که مهم و تاثير گذارند. اما تاکنون چقدر به جنبه هاي رشد و نمو فکري و شخصيتي وگسترش ابعاد روح و روان دختر و پسر در گام نهادن در مسير زندگي توجه شده و گاها اظهار نگراني کرده اند؟ به جرات مي توان گفت سن ازدواج، سن شناسنامه و قد و وزن افراد نيست. سن ازدواج در کنار بلوغ جسمي، سن به بلوغ رسيدن تعقل و تفکر و شکل گيري شخصيت واقعي يک فرد است. تعقلي که به او کمک مي کند تا تصميمي صحيح در جهت ساختن آينده اي روشن بگيرد. چه بسيار دختران و پسراني که قبل از ازدواج و در زمان آشنايي دو طرفه از همه نوع علائق و اعتقاد و برنامه خود براي آينده با جديت صحبت مي کنند و ناگهان با کوچکترين سو» تفاهم و تلنگري که اغلب ناخواسته و به علت کم تجربگي و خامي است همه چيز از جمله گفته هاي خويش را زير پا مي گذارند. اين به دليل تضادي است که فرد با آن مواجه است. تضادي که نمايانگر چند گانگي شخصيت فرد است. فرد در ابتدا خود را تصميم گيرنده در امر ازدواج مي داند و خود را مستقل معرفي مي کند اما با پيدايش اختلاف نظرها در همان اوايل آشنايي و حتي قبل از نامزدي توان تثبيت و پافشاري بر تصميمش را که به سرنوشت و آينده او وابسته است از دست داده و با فرافکني آنرا دليل فشار خانواده و يا اطرافيان و محيط مي داند. صداقت درست حلقه گمشده اين ماجراست. فرد اگر در تصميم گيري دچار تزلزل است و نمي تواند با خود در انتخاب طرف مقابلش کنار بيايد بايد براحتي اين موضوع را بيان کرده تا عواطف و احساسات طرف مقابلش را به بازي نگيرد. متاسفانه اينگونه دودلي ها و ترديدها و به دست قضا و قدر سپردن تصميم گيري در امر ازدواج در جامعه امروزي ما فراگير شده و تاسف بيشتر از اينکه در ميان دختران شايع تر است. اين تزلزل چندگانگي شخصيتي اگر در بعد از ازدواج خود را نشان دهد راهي جز جدايي و طلاق نخواهد داشت که زندگي با فردي که استقلال شخصيتي ندارد زندگي در برزخ است. پس خرسندي از آنست که افراد قبل از ازدواج و با شناخت همه جانبه از هم به وجود يا عدم وجود استقلال فکري و فرهنگي و حتي ذهني همديگر آگاهي پيدا کرده و با توجه به شناخت خويش بهترين تصميم را بگيرند. ازجمله عواملي که به شکل گيري شخصيتي افراد کمک شاياني مي کنند خانواده، جامعه، دانشگاه و دوستان است. در خانواده اولين خشت هاي بناي شخصيتي دختر و پسربنا نهاده مي شود. خشت هايي که اگر پخته و آبديده نباشند در ادامه زندگي و افزايش سن فرزندان توان تحمل و شکل دادن به اين بنا را نداشته و درست در هنگام بهره برداري، اين بناي حياتي فرو مي ريزد. دانشگاه مبدا تحولات فکري، اعتقادي و شناختي افراد است دانشجوي ممتاز علمي بودن در کنار درجا زدن در شناخت ها و عدم رشد و تحول دروني و شخصيتي هيچ ارزشي ندارد. اينجا بايد به ظرفيت هاي فرد اضافه شود. از ظرفيت شوخي کردن گرفته تا بالا بردن ظرفيت نقد و انتقادپذير بودن. اينها درس هاي نانوشته زندگي اند. از قديم هم گفته اند دوست خوب بهترين سرمايه است. آنچه از يک دوست يا آشناي دلسوز توقع مي رود دادن مشاوره و همراهي کردن در مواقع حساس است و چه زماني بهتر و شيرين تر از زمان تصميم گيري براي ازدواج. مشاوره گرفته البته نه تحت تاثير ديگران قرار داشتن از اخلاق و ويژگي هاي انسانهاي آگاه و با درک و فهم بالاست زيرا به فرد توان ديدن واقعيت هاي بيشتري را مي بخشد. فرد با انتخاب يک دوست آگاه به زندگي خود کمک شاياني مي کند.. هنگام ازدواج هنگام خود را به خواب مصنوعي زدن و هيپنوتيزم شدن نيست هنگام بيداريست هنگام انتخاب بهترين حرکت است. اينجا بايد با واقعيت ها برخورد کرد. -طرف مقابل را آنطور که هست پذيرفت و خود را با هر ويژگي که در نهاد فرد شکل گرفته   معرفي کرد. در پايان به اين نقطه مي رسيم در هنگام امر سرنوشت ساز ازدواج با تمام قوه تعقل و تفکر و با تمام توان و استقلال شخصيتي و دروني و فارغ از آنکه آمار درباره سن و سال و تعداد برابر يا نابرابر بودن دختران و پسران چه مي گويند تصميم گرفت. اين زمان، زمان لمس خورشيد و روشني هاست و به اتکا ساعت شماطه دار نمي توان ثابت کرد که روز است يا شب. برآورده کردن نيازهاي جوانان و رفع مشکلات آنها به صورت جدي نه بخش نامه اي وظيفه اي ديگر در جهت آسوده خاطر کردن آنها براي تشکيل زندگي است و اين خود به کم کردن دغدغه هاي ذهني افراد کمک مي کند. ولي در نهايت بايد گفت: «نيک بايد اگرچه دير پايد روزگار.»


نسخه چاپي ارسال به دوستان

ارسال نظر
  نام (اختیاری)
  پست الکترونیک(اختیاری)
  آدرس وبسایت یا وبلاگ (اختیاری)
نظرشما
 
    کد امنیتی
 
نظرات خوانندگان

صفحه اول
سياسي
فرهنگ و هنر
اقتصادي
بازار مالي و پولي
جامعه
حوادث
ايران زمين
نفت و انرژي
گوناگون
ايران و جهان
ورزشي
صفحه اصلی - شناسنامه ابتکار - آرشیو ابتکار - ارتباط با ما - درخواست اشتراک - پیوندها - جستجوی پیشرفته