ريزش موي آندروژنتيک در مردان و زنان بطور شايعي وجود دارد. درمردان از حدود سن 18سالگي شروع شده و به تدريج موهاي ناحيه دو طرف جلوي سر کاهش مييابد و گاهي به سمت طاسي پيش ميرود درزنان درسنين بالاتر رخ داده و ناحيه فرق سر را گرفتار کرده و موها نازک شده و کاهش مييابد. علت اين نوع ريزش مو توارث و هورمونهاي مردانه ميباشد.
در حقيقت هورمونهاي مردانه گيرندههايي در روي موها دارند که با اثر برروي آنها باعث کاهش ضخامت مو ميشوند و پاسخ دهي اين گيرندهها را توارث تعيين ميکند. اين نوع ريزش مو آنقدر شايع است که ديگر نميتوان مگر در موارد شديد آن را بيماري محسوب نمود. و در حقيقت يک نوع پروسه طبيعي در موها ميباشد. البته اين نوع ريزش مو را بايد از انواع ديگر ريزش مو که علت خاصي دارند مثل ريزش موي بعلت کم کاري تيروييد، کمخونيها و مشکلات تغذيهاي افتراق داد چراکه درمان آنها متفاوت ميباشد. در درمان ريزش موي آندروژنتيک ميتوان از داروهاي موضعي محرک رويش مو مانند «ماينوکسيديل» سود برد و يا در موارد شديدتر از داروهاي ضدِهورمون مردانه تحت نظر پزشک متخصص استفاده کرد. البته روند پاسخ به درمانها کند بوده ودرمانها تنها شدت ريزش را کاهش داده و ميتوانند سرعت پيشرفت به سمت طاسي آقايان را کند کنند. در خانمها پاسخ به درمانها کمتر بوده و وضعيت هورموني آنها نيز ميتواند در پاسخدهي به درمانها موثر باشد. لذا بررسي هورموني در خانمها بيشتر توصيه شده وگاهي لازم است از همکاري متخصص غدد نيز بهره برد. امروزه بسياري از درمانها جهت ريزش مو توصيه ميشود و گاهي اين توصيهها از طرف افراد غيرمتخصص ميباشد براي مثال انواع شامپوها جهت ريزش مو توصيه ميشود در صورتيکه کمترين اثري در اين زمينه نداشته و يا محلولها وآمپولهاي موضعي بسياري تبليغ ميشود که شايد درصد کمي از آنها موثر باشد و بايد توجه نمود که حتما در استفاده از اين نوع درمانها بايد با متخصص پوست مورد اعتماد خود مشورت نماييم و در صورت تاييد از آنها استفاده کنيم و به تبليغات بسياري که در مورد اين نوع داروها ميشود توجه نکنيم.
طاسي منطقهاي
در بيماري «آلوپسي آره اتا» يا طاسي منطقهاي يا طاسي سکهاي موهاي منطقهاي از مناطق مودار بدن بطور ناگهاني کاملا ميريزد. اين منطقه ميتواند در ناحيه سر، ريش، ابرو، مژه و يا هرجاي ديگر بدن باشد. درموارد شديد بيماري تمام موهاي سر ميريزد که به آن «آلوپسي توتاليس» ميگويند و يا حتي موهاي تمام بدن ميريزد که آن را «آلوپسي يونيورساليس» مينامند. علت اين بيماري به نظر ميرسد که فعاليت سيستم ايمني برعليه موهاي فرد مبتلا باشد. گاهي همراه با ريزش موي منطقهاي، تغييرات ناخني خاصي نيز رخ ميدهد که در تشخيص بيماري کمک کننده است. بيماري در هر سني ميتواند شروع گردد. شدت بيماري نيز ميتواند کاملا متفاوت باشد. البته برخي عوامل در تعيين شدت بيماري موثرند، مثلا اگر شروع بيماري در کودکي باشد و يا تمام سر را دربربگيرد ويا همراه با حساسيت پوستي سرشتي باشد و يا منطقه حاشيه اي پشت سر وبالاي گوش را درگير کند شدت بيماري بيشتر و مدت ابتلا طولانيتر ميشود. مدت طول کشيدن اين بيماري متفاوت است در موارد محدود اکثرا در عرض چند ماه موها مجددا رويش ميکند. درابتدا موهاي رويش کرده به رنگ سفيد ميتواند باشد که کم کم به رنگ عادي باز ميگردد. برخي افراد بطور مکرر دچار اين نوع ريزش مو ميشوند که گاه ممکن است بطور وسيع تمام سر يا کل بدن را نيز مبتلا کند. و البته گاه نيز فردي فقط يکبار دچار اين بيماري ميشود و درعرض چند ماه نيز بهبودي يافته وهيچگاه نيز دوباره دچار اين بيماري نميشود. دراين بيماري موها به يکباره ريزش ميکند وفرد درعرض يکي دوروز متوجه ريزش موي خود ميشود. خيلي از افراد نيز توسط آرايشگر خود ازريزش موي منطقهاي خود آگاه ميشوند. يکي ازعواملي که در ايجاد بيماري گفته ميشود که نقش دارد اضطراب ميباشد که البته بطور کاملا علمي اين مطلب ثابت نشده است. اما چون خيلي از بيماريهاي پوستي ميتواند با استرس تشديد شود احتمال تشديد اين بيماري نيز با استرس وجود دارد و آرامش بيمار و واکنش غيراحساسي او نسبت به بيماري خود ميتواند دردرمان نيز موثر باشد. درمان بيماري دراوايل شروع ريزش مو خيلي موثرنيست وسيربيماري بايد به طرف ثبات برود وقطرمناطق ريزش موثابت بماند تا درمان نيز موثرواقع شود. درمانهاي موضعي رايج شامل استفاده از استروييدها و محرکهاي ريزش مو مانند ماينوکسيديل ميباشد. داروهايي نيز وجود دارد که ميتوانند با ايجاد حساسيت جلدي باعث بهبودي بيماري شوند که اين داروها توسط متخصص پوست ميتواند تجويز واستفاده شود. درمانهاي خوراکي مانند استروييد خوراکي با مقادير بالا و داروهايي مانند متوترکسات نيز در درمان استفاده ميشود اما بعلت ازمان بيماري و عوارض دارويي بهتر است جز در موارد خاص از اين داروها استفاده نشود.