بزرگ يا کوچک، دريا گريز يا دريا دوست، در هر حال خرچنگ هاي منزوي سرنوشت مشابهي دارند. آنها در مجموع، زندگيشان را در درون صدف خالي حلزون ها يا ساير نرم تنان سپري مي کنند و هنگامي که آنقدر بزرگ مي شوند که ديگر در درون خانه شان جا نمي گيرند، به جستجوي صدف ديگري مي روند. اما اگر صدف هاي با کيفيت و درست و حسابي موجود نباشد، آن وقت است که بايد خودشان دست به کار شوند و با سر هم بندي کردن تکه پاره ها، خانه اي دست و پا کنند. مثلا برخي از آنها با استفاده از صدف هاي شکسته، قطعاتي از خيزران و يا ريشه توخالي درخت کرنا اقدام به ساخت خانه مي کنند. براساس شواهد به دست آمده يکي از انواع خرچنگ هاي منزوي راه حل ديگري براي تهيه خانه يافته است. خرچنگ هاي بزرگ و نيمه خشکي زي، گاهي به سمت صدف هاي فسيل شده حلزون هاي دريايي، که در نتيجه فرسايش سواحل سنگ آهکي جنوب غربي ماداگاسکار به پايين سقوط کرده اند، به راه مي افتند. خرچنگ ها در وهله نخست، صدف نرم تنان محلي را ترجيح مي دهند، اما اگر چنين صدف هايي در دسترس نباشد، آنگاه به سمت صدف هاي فسيل شده مي روند و در صورت مناسب بودن، آن را به عنوان خانه برمي گزينند.