EBTEKAR NEWSPAPER
سه شنبه, 28 خرداد 1398   Tuesday 18 June 2019

سرمقاله

از حس‌ تا هراس اخلاقی

علیرضا صدقی

سیدیونس حسینی *- سیلاب‏های اخیر در کشور که در دو بازه زمانی نزدیک به هم در اواخر اسفند۹۷ و اوایل فروردین۹۸ به وقوع پیوست، نقطه بحرانی و هشدارباش اساسی برای مدیریت بحران‏هایی این‏چنینی بود که در یک دوره زمانی ۳۰ سال یکبار ممکن است رخ دهد. مدیریت این‏دست مسائل نیاز به آسیب‏شناسی اصولی و مدون و تعیین نقشه راه اساسی دارد و سازمان زمین‏شناسی و سازمان هواشناسی کشور در کنار مدیریت بحران، باید سه ضلع اصلی یک مثلث مدیریتی در این گونه رخدادهای بحران‏زا باشند و بازوان توانمند هم برای مدیریت بحران و پیشامد به‏وقوع‏پیوسته نه اینکه پس از رخ‏دادن حادثه هریک با پاک‏کردن صورت مساله، که ساده‏ترین و دم‏دستی‏ترین کار در این مواقع است، توپ را به میدان دیگری بیندازند و عملا بحران تازه مدیریتی بر بحران لاینحل حاضر به‏جای راهکار و مرتفع‏کردن قضیه اضافه کنند. در واقع طبق تعریف علمی و آکادمیک، مدیریت سیلاب به مجموعه‏ای از روش‏های متداول در مدیریت خطرپذیری در جهت تفکیک بستر رودخانه‏ها از خانه، اموال مردم و ابنیه اطلاق می‏شود که با هدف بالابردن ظرفیت حمل آب و رسوب در رودخانه‏ها و ذخیره و نگهداشت روان‏آب انجام می‏شود و شامل اقداماتی نظیر پیش‏بینی و اطلاع‏رسانی قبل از سیل و مدیریت بحران و ترمیم پس از سیلاب نیز هست.
بعضی از کارشناسان، سیل مخرب اخیر در کشور را ناشی از عدم مدیریت صحیح سدهای کشور، کمبود سدها، سوءمدیریت در طراحی و اجرای نادرست مدیریت و المان شهری و زیرساخت‏های شهری و روستایی و رعایت نکردن اصول مدون و آیتم‏های مربوطه، کاهش استپ و پوشش گیاهی و گسترش روزافزون آن، فرسایش بی‏رویه خاک در چند سال گذشته به علت برداشت غیرمجاز، تخریب بستر و حاشیه رودخانه‏ها به علت ویلاسازی و خانه‏سازی و عدم رعایت فاصله۱۵۰متری، برداشت شن و ماسه در سواحل شمالی کشور می‏دانند که کوه‏خواری و جنگل‏خواری به دلیل برداشت بی‏رویه و قاچاق چوب را نیز باید به این عوامل اضافه کرد. از دیگر دلایل عمده این سوءمدیریت‏ها، ضعف آبخیزداری و آبخوانداری است که متولی اصلی آن سازمان جنگل‏ها و مراتع و وزارت جهادکشاورزی هستند و باید پاسخ قانع و درخوری به مردم، نمایندگان، خواص و رسانه‏ها بدهند که چرا این طرح‏ها به بوته فراموشی سپرده شده‏اند، و چون دوران سازندگی که اوج شکوفایی این طرح‏ها بود اکنون باید این مسائل را با رجوع به کتب و مجلات آن دوره جستجو کرد.
و نباید شبیه همان درس کلاس سوم ابتدایی که در حافظه تاریخی همه دوستداران پتروس نشسته است با انگشت جلوی سوراخ سد برای جلوگیری از حادثه و ویرانی را گرفت که این مساله دقیقا بدل و مانندش در دهلاویه اهواز رخ داد و ابدان مردم جلوی ورود سیل را به شهر در نبود امکانات و عدم پاسخگویی بموقع مسوولان گرفت و این جای بسی تاسف و افسوس در مدیریت بحران دارد و پر بیراه نیست که جای این دو فاکتور این چند وقت مرتب جابجا شد و تغییر کرد و ما در کشور بیشتر با بحران مدیریت مواجه هستیم تا مدیریت بحران که ابتدا به ساکن باید راهکار و چاره ای اساسی برای این مساله اندیشیده شود و رییس جمهور تکنوکرات که این همه موج سیبل انتقاد مخالفان و طرفداران است و به قول الیاس حضرتی نماینده اصلاح طلب تهران رییس جمهور نیاز نیست۱۶ساعت کاری از بعد از بوقوع پیوستن سیلاب در دفترکارش در پاستور باشد و مدیران قوی،کارکشته و قاطع بگمارد؛نویسنده این نوشتار بر این باور است که باید وزیر کشور که نتوانست استاندار موهن اهواز را بخاطر توهین به آن پیرمرد سیل زده اهواز جابجا کند و ناکارآمدی او پیشتر از پیش هم عیان شده بود در اسرع وقت تغییر کند.
*معمار و روزنامه‏نگار


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام