EBTEKAR NEWSPAPER
چهارشنبه, 04 مهر 1397   Wednesday 26 September 2018

سرمقاله

ایران و آمریکا؛ توقف در نقطه صفر

جلال‌خو ‌شچهره

نوروز ایرانی پای هفت سین چینی
سمیرا ابراهیمی
بازار شب عید، رونقی پر‌فروغ تر از اوقات دیگر سال در تمامی بازارها دارد. این بازار که به واسطه آداب و رسوم فرهنگی مردم، علاوه بر پوشاک و خوراکی‌های شب عید، فروش ادوات سفره هفت سین و چهارشنبه سوری را نیز در بر دارد، در سال‌های اخیر به جای آن که فرصتی برای تنفس کارآفرینان داخلی شود، بستری برای ورود هرچه بیشتر کالاهای چینی شده‌است.
آداب چینش سفره هفت سین به این صورت است که مردم ترجیح می دهند هفت سین خود را در ظروف سنتی که عمدتا سفالی و سرامیکی هستند و آینه‌های سری خود دارند، بچینند. ایران از دیرباز مهد سفالگری و تولید ظروف سفالی، چوبی و سرامیکی بوده‌است که از مهم‌ترین مراکز تولید این ظروف می‌توانیم به لاله جین همدان و میبد یزد اشاره کنیم که هنر تولید در این شهرها به قدری پیشرفت داشته که برخی از طرح‌های بومی مناطق مذکور به ثبت جهانی رسیده‌اند. از این دست لوازم می‌توانیم به سفره‌های قلمکاری اصفهان، ظروف شیشه‌گری شیراز و تمام ظرف و ظروف و انواع سفره های سنتی موجود در شهرهای مختلف اشاره کنیم که تولید هر کدام از آن ها در کارگاه های کوچک و بزرگ با هنرمندان و کارگران شاغلی انجام می‌شود که درآمد این افراد، مانند تمام صنوف تولید کننده در بازار شب عید به رونق می‌رسد.
اما در سال‌های اخیر، محصولات تولید کنندگان ظروف سفالی و چوبی و قلمکاری مانند محصولات تمام کارگاه‌های تولیدی دیگر که تحت تاثیر واردات بی‌رویه کالای چینی از رونق افتاده‌است، با رقبای سرسخت چینی مواجه است که صنایع دستی ایران را با ظاهر مشابه و با قیمتی نازل تر در بازار عرضه می‌کنند و جای آن‌ها را در هفت سین ایرانیان گرفته‌اند.
البته این موضوع سال‌هاست که فعالان بازارها را تحت تاثیر خود قرار داده است. چندی پیش بود که خبر نفوذ بی سابقه صنایع دستی چینی در میدان نقش جهان اصفهان، فعالین این حوزه و مسئولین مرتبط را شوکه کرد. این در حالی بود که شهر اصفهان یکی از بزرگ‌ترین شهرهای تولید صنایع دستی ایران به عنوان «شهر جهانی صنایع دستی» به ثبت رسیده است؛ آن گونه که گفته می‌شود اکنون در اصفهان از هر کسی که دستی در کار هنر و صنایع دستی دارد بپرسی که حال و احوال و روزگارش چطور است، اولین جمله‌ای که می‌گوید شکایت از انواع و اقسام اجناس چینی در بازار هنر و صنایع دستی اصفهان است. به عنوان نمونه یکی از صنعتگران اصفهانی با بیان اینکه دولت‌ها از هنر ایرانی غافل هستند، می‌گوید: اصفهان بیش از ٧۰‌درصد صنایع دستی کل ایران را تولید می‌کند. چرا باید در شهری که مرکز هنر و صنایع دستی کشور است، اجازه فروش صنایع دستی چینی وجود داشته باشد؟ بسیاری از مغازه دارانی که در گذشته کارهای ما را می خریدند و قبلا مغازه صنایع دستی داشتند کارشان را تغییر داده‌اند. مثلا الان فروش سوغات خوراکی به مراتب درآمد بیشتری دارد و مسافران به ویژه مسافران داخلی ترجیح می‌دهند سوغات خوراکی بخرند و غیر از خوراکی هم هر چه از اصفهان می‌برند سوغات اصفهان نیست، سوغات چین است! این فعال حوزه صنایع دستی با بیان اینکه یکی از مشکلاتی که از سال‌های پیش دامنگیر حوزه صنایع دستی شده واردات صنایع دستی چینی به ایران است، می‌افزاید: ما به این موضوع خیلی اعتراض کردیم اما صدای فریاد ما به جایی نمی‌رسد. اعتراض به تسخیر بازارهای سنتی اصفهان توسط چینی ها در ماه های اخیر تا جایی پیش رفته است که به گفته عضو اتاق بازرگانی اصفهان، صنایع دستی در اصفهان به دلیل ورود بی رویه کالا‌های چینی، رو به نابودی است. جعفر ذره‌بینی عضو اتاق بازرگانی اصفهان چندی قبل از ورود بی رویه کالا‌های چینی، مشابه صنایع دستی به بازار اصفهان خبر داد و تاکید کرد: اکنون کالا‌های چینی به اسم صنعتگران اصفهان در میدان امام به فروش می‌رسد.
البته این خبر از سوی برخی از مسئولان تکذیب شد و آنان منکر این فروش صنایع دستی چینی در بازارهای اصفهان شدند اما حالا آمارهای منتشر شده از واردات کشور نشان از رشد نجومی واردات فرش و صنایع دستی به کشور دارد.
جالب اینجاست بر خلاف سال‌های قبل که صنایع دستی چینی به صورت قاچاق وارد ایران می شد در سال‌های اخیر به صورت رسمی این واردات صورت می‏گیرد و هر ساله نیز رشد چشمگیری دارد. هرچند سامانه گمرک در ماه های اخیر، با بستن بخش ارائه آمار ماهانه، این اطلاعات را از بازار دریغ می‌کند که این موضوع به عدم شفافیت و به تبع آن افزایش اعتراضات دامن می‌زند.
آمارها نشان می‌دهد امسال بیشترین رشد ارزش واردات در بخش صنعت طی هشت ماهه سال‌جاری به گروه فرش و صنایع دستی با رشد بیش از ۳۵۷ درصدی نسبت به مدت مشابه سال قبل مربوط بوده‌است.
طبق جدیدترین اطلاعات به دست آمده، در بخش واردات صنعتی به ترتیب فرش و صنایع دستی با رشد ۳۵۷ درصدی، دباغی و پرداخت چرم شامل چمدان، کیف دستی، زین و یراق و انواع پاپوش با رشد ۱۷۵.۴ درصدی و مبلمان و مصنوعات طبقه بندی نشده با رشد ۷۴.۹ درصدی بیشترین میزان واردات را در بخش صنایع به خود اختصاص داده‌اند.
این آمارها بی شک زنگ هشداری است که نشان می‌دهد بعد از باختن بازارهای جهانی فرش و صنایع دستی به چین و ترکیه و پاکستان حالا نوبت بازارهای داخلی ایران است که با کنار زدن صنایع دستی و فرش‌های دستباف ایرانی به تسخیر فرش و انواع صنایع دستی چینی دربیاید.
شکستی که نشان از بی توجهی به میراث فرهنگی و دست آفرینه های سنتی صنعتگران ایرانی دارد و با ورشکستگی آنان در کشوری که همواره به فرش و صنایع دستی زیبای خود می‌بالیده است، خواسته و ناخواسته جیب صنعتگران چینی را پر از پول می کند که البته در این میان دلالان و واسطه‌گران داخلی نیز بی نصیب نمی‌مانند.
گفتنی است علاوه بر آن که این کالاها در بازارهای سنتی جای خود را باز کرده‏اند، چندین سایت فروش صنایع دستی نیز مشغول به کارند که با صراحت از فروش ظروف سفالی چینی صحبت می کنند و مدعی هستند که واردات انواع ادوات سفره هفت سین از چین را با قیمت مناسب انجام داده و به صورت عمده‏ای و جزئی نیز عرضه می‌کنند.
این روزها گشت و گذار در بازار شب عید، حاکی از شکست سفال ایرانی در بساط دستفروشان، فروشگاه‌های اسم و رسم دار و حتی فروشگاه های آنلاین دارد و تولیدات چینی در ویترین آنها جایگزین شده‌است.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام